Vier parasols, één haaknaald en een licht gebrek aan zelfkennis

Ik ben beginnen haken…

Sommige mensen kopen gewoon een nieuwe parasol als de oude versleten is.

Ik niet. 😂

Ik kijk naar dat oude geraamte en denk: daar kan ik nog wel iets mee.

En voor ik het goed en wel besef, heb ik een haaknaald in mijn hand en ben ik begonnen aan een project waarvan ik op voorhand eigenlijk geen idee heb hoe ik het moet maken.

Het idee heb ik gelukkig wél.

Ik zie kleurrijke draad, geweven stukken, veel franjes, verschillende laagjes en vooral een parasol die niemand anders heeft.

Alleen de weg ernaartoe is nog een beetje mistig.

Ik heb al wel wat gehaakt, maar ik ben absoluut geen ervaren haakster. En dit is toch wel even andere koek.

Dit is de eerste van vier.

Ik wil ergens heen en dat is al iets.

Hoe er te raken, dat is een ander verhaal. 😂

Dus probeer ik nu, steek voor steek, uit te zoeken hoe ik mijn idee werkelijkheid kan laten worden.

Soms lukt dat wonderwel. Soms kijk ik naar mijn haakwerk en denk ik vooral… wat ben ik hier eigenlijk aan het doen? 😂

Maar bon… we zijn begonnen.

Ik weet waar ik naartoe wil. Dat is al iets.

Nu nog zien hoe ik er geraak.

En ondertussen hoop ik vooral dat ik op een dag onder mijn zelfgemaakte parasol zit, met een drankje in mijn hand, en kan zeggen:

“Zie je wel… ik wist precies wat ik aan het doen was.”

Al is de kans natuurlijk groot dat Peter dan naast mij zit en zegt:

“Ja ja… nadat je eerst 47 keer opnieuw bent begonnen.” 😂

Dit is nummer één van vier.

Ik herhaal…

VIER.

Waarom doe ik mezelf dit aan? 🤦‍♀️😂

Wordt vervolgd…

Ps: samen met mijn ChatGPT ontworpen, hopelijk lijkt het er ooit op 😉